Dag en nacht: 0485 52 11 11
Bekijk onze vestigingen
Wie kennismaakt met Antonio merkt het direct. Achter zijn vriendelijke glimlach schuilt een man die zijn werk met het hart doet. Sinds kort versterkt hij het team van Schrijen, Afscheid en herinnering als medewerker uitvaarten en ovenist bij crematorium Buitenplaats Zevenhutten. Met zijn Italiaanse achtergrond en passie voor gastvrijheid begeleidt hij families in zijn functie met aandacht en respect.
Antonio werd 47 jaar geleden geboren in Italië. Inmiddels woont hij al ruim de helft van zijn leven in Nederland en is hij vader van twee kinderen. Zijn loopbaan begon heel anders dan je misschien zou verwachten.
“Als jongen was ik best verlegen,” vertelt hij. “Omdat ik goed was in rekenen, adviseerde mijn docent mijn ouders om mij op te laten leiden tot boekhouder. Dat gebeurde ook. Ik ging niet in tegen hiërarchie. In Italië luisterde je naar je ouders en ik bedacht niet eens mijn eigen keuze te maken.”
Toch voelde hij al snel dat cijfers en boekhouding niet zijn echte passie waren. Die vond hij later in de horeca. De wereld van gastvrijheid, aandacht en contact met mensen bleek veel beter bij hem te passen.
“Hospitality zit echt in mij. Mensen welkom laten voelen, voor hen zorgen en uiteindelijk ook een cateringteam in een groot bedrijf aansturen, bleek een mooie ervaring. Daar kreeg ik energie van.”
Na jaren in de horeca ontstond de behoefte aan een nieuwe uitdaging. Die vond hij onverwacht in de uitvaartbranche. Een vacature bij een groot crematorium in Gelderland trok zijn aandacht. Hij solliciteerde, werd aangenomen en volgde de opleiding tot ovenist.
Een keuze waar hij geen spijt van heeft gehad.
“Ik zie het als een eer om dit werk te mogen doen. Veel mensen realiseren zich niet hoeveel het betekent voor nabestaanden: dat laatste moment samen. Het gaat niet alleen om regels en procedures. Het gaat om mensen. Om gevoelens. Om respect.”
Dat respect begint voor Antonio al bij zijn manier van kijken naar een overledene.
“Voor mij is iemand nooit zomaar een lichaam. Het blijft een persoon. Iemand die geliefd is geweest, die herinneringen achterlaat. Vanuit mijn katholieke achtergrond wens ik iemand in gedachten altijd een goede reis toe. In het hart van de mensen die achterblijven maakt diegene zijn laatste reis.”
Via een voormalige collega kwam Antonio in contact met Schrijen, Afscheid en herinnering. Tijdens een bezoek aan Buitenplaats Zevenhutten voelde hij direct dat deze plek anders was.
“Wat mij enorm aansprak, was de tijd die je hier hebt voor families. Bij grotere organisaties heb je regelmatig zes of meer crematies op een dag. Dan staat alles onder tijdsdruk. Hier krijg je de ruimte om echt aandacht te geven. Natuurlijk moet een organisatie financieel gezond zijn, maar voor families is dit een afscheid dat ze nooit meer over kunnen doen. Daar mag je de tijd voor nemen.”
Juist die persoonlijke aandacht maakt volgens hem het verschil.
Veel mensen weten niet precies wat er achter de schermen van een crematorium gebeurt. Antonio merkt dat daar soms ook angst bij komt kijken.
“Mensen denken vaak aan vuur en grote vlammen. Maar wanneer de deur van de ovenruimte opengaat, zien ze dat helemaal niet. Ze voelen wat warmte, maar er is vooral rust en stilte. Het invoermoment duurt ongeveer twintig seconden. Bij Buitenplaats Zevenhutten is de ovenruimte bovendien heel vriendelijk ingericht. Dat helpt families om dit laatste moment in alle rust te beleven.”
In zijn jarenlange ervaring heeft hij talloze families mogen begeleiden. Sommige ontmoetingen blijven voor altijd bij.
“Ik herinner me een vader die afscheid moest nemen van zijn jonge dochter die slachtoffer was geworden van femicide. Ik stond alleen met hem in de ovenruimte. Alleen met zijn verdriet. Als vader kwam dat enorm binnen. Het verdriet was bijna niet te bevatten. Tegelijk voelde ik hoe belangrijk het voor hem was om dat laatste moment op een respectvolle manier, enkel met tweeën in die ruimte, te kunnen beleven.”
Deze en andere momenten hebben hem persoonlijk veranderd.
“Ik sta veel vaker bewust stil bij het dagelijkse leven. Vroeger was ik behoorlijk temperamentvol. Ongeduldig. Dat zit misschien ook wel een beetje in mijn Italiaanse roots. Door dit werk heb ik geleerd rustiger te reageren en bewuster te zijn van hoe mijn temperament en emotie onder woorden die ik uitspreek op anderen overkomen.”
Ook wanneer het gaat over afscheidsculturen ziet hij grote verschillen tussen Nederland en Italië.
“In Italië wordt afscheid veel traditioneler beleefd. Begraven is er nog steeds de norm. Een begrafenis of crematie vindt vaak al één dag na overlijden plaats. Er is geen ruimte voor persoonlijke verhalen, muziek of foto’s. De pastoor spreekt de psalmen in de kerkdienst en de naaste familie is door de snelheid vaak zo overweldigd door emoties dat heel veel langs hen heen gaat.”
Hoewel cremeren in Italië de laatste jaren steeds vaker voorkomt, merkt Antonio dat er nog altijd veel terughoudendheid bestaat. Toen er een crematorium werd gebouwd in het dorp waar zijn familie woont, leidde dat zelfs tot stakingen en protesten vanuit de lokale gemeenschap. De traditionele katholieke opvattingen zijn er nog sterk aanwezig. Begraven is de norm: “Je bent uit aarde geboren en wordt weer aarde”. Daarom kiezen veel families die een crematie wensen nog steeds voor een kerkdienst vooraf, als onderdeel van het vertrouwde afscheid en acceptatie binnen de gemeenschap.
“In Nederland zie ik meer begrip voor cremeren en meer tijd en ruimte voor een persoonlijk afscheid. Er worden herinneringen gedeeld, foto’s getoond en muziek. Mensen maken het afscheid echt eigen. Dat vind ik mooi. Uiteindelijk gaat het erom dat het afscheid past bij wie iemand was.”
Sinds zijn start bij Schrijen Afscheid en herinnering voelt Antonio zich zichtbaar op zijn plek.
“De rust, de korte lijnen en het vertrouwen spreken mij aan. Ik ben gewend om altijd op snelheid honderd te werken. Hier mag ik soms terug naar zestig. Dat geeft ruimte voor aandacht, maar ook voor nieuwe ideeën. En wat ik heel prettig vind: er wordt hier echt geluisterd. Naar families, maar ook naar medewerkers.”
Wanneer hij gevraagd wordt wat hij mensen wil meegeven die nog nooit hebben nagedacht over hun eigen afscheid, denkt hij diep na.
“Afscheid is heel persoonlijk. Ik kan niemand vertellen wat goed of fout is. Mijn advies is simpel: blijf dichtbij jezelf. Wij zijn er om daarin te ondersteunen. Om te helpen. En ik hoop dat ik met mijn gastvrijheid en aandacht iets kan bijdragen aan een waardevol laatste afscheid voor jou.”
Voor Antonio draait zijn werk uiteindelijk om één eenvoudige gedachte: ieder mens verdient een laatste reis met aandacht en respect. En precies dat is wat hij waardeert aan de Nederlandse vorm voor afscheid nemen en families iedere dag opnieuw probeert mee te geven.
Afscheid verdient de tijd, aandacht en zorg die het nodig heeft. Wil je meer weten over onze mogelijkheden, een locatie bezoeken of vrijblijvend kennismaken? Wij luisteren graag naar je wensen. Bel met T. 0485 – 52 11 11 of mail ons je vraag.