Sommige wegen in het leven kies je bewust. Andere ontstaan onderweg, precies op het moment dat je ze nodig hebt. Voor Eelko L‘Abee (46), begon het niet in de uitvaartwereld. Hij werd opgeleid tot grafisch ontwerper. Creatief, met oog voor vorm en detail. Maar het leven liet zich niet vangen in lijnen en ontwerpen alleen. Op zijn levenspad belandde hij in een totaal andere rol: als teamleider in een grote supermarkt. Daar gebeurde iets wat hij niet had voorzien. Tussen klanten, collega’s en jonge medewerkers ontdekte hij wat hem werkelijk raakt: mensen.
Zijn wegen, brachten hem van regio Utrecht naar een nieuwe woonplek in Noord-Brabant en uiteindelijk naar een leuke, nieuwe baan bij een uitvaartondernemer in deze regio. Hier benutte Eelko de kans om het vak van uitvaartverzorger een jaar te gaan proberen. Dat ene jaar werden er zes en een half, waarin hij werd opgeleid. Jaren waarin hij groeide, het uitvaartvak leerde en zijn eigen visie op het verzorgen van uitvaarten ontwikkelde.
Hij maakte de overstap naar een grotere landelijke organisatie. Een organisatie met veel efficiëntie, structuur en systemen. In een zeer groot werkgebied. Wat uitdaging gaf, maar ook de kunde om te kunnen schakelen in onbekende gebieden en situaties. Omgaan met verschillende culturen, geloven en gebruiken. En dus ook het meebewegen in deze situaties. Eelko heeft veel ervaring opgedaan in korte tijd.
Het nadeel van een groot werkgebied is dat de reistijden lang zijn, en daardoor de tijd bij de mensen te kort. Creatieve invulling en persoonlijke aandacht geven, kwam in gedrang en Eelko kon de families niet DIE zorg en aandacht geven die hij graag wilde. Dat hij moest kiezen tussen zijn werk en zijn balans.
Dus maakte hij opnieuw een keuze. Bewust.
“Ik koos voor rust. Voor ruimte. Een gedeelde visie met de uitvaartondernemer. Voor een kleinere regio. Voor échte aandacht.”
In gesprek met Schrijen Afscheid en herinnering vond hij wat hij al die tijd zocht.
“Het voelde als teruggaan naar hoe het bedoeld is,” zegt hij.
Geen afstand tussen hem en de familie. Maar gesprekken waarin woorden de tijd krijgen. Waarin oprechte interesse voelbaar is. Voor Eelko betekent dat: luisteren. Echt luisteren. Horen en zien wat er gezegd wordt, maar ook wat er tussen de regels door leeft. En daar ook iets mee kunnen doen, omdat de afstand klein is.
“Soms zit dat in kleine dingen. Even langsgaan, een kopje koffie drinken. Je gezicht laten zien. Soms zit het in iets groters. In het creëren van een moment dat altijd bij blijft.”
Zoals die ene uitvaart van een vrouw van 54, die gek was op bingo. De dienst vond plaats in haar bingozaaltje. Op elke tafel lag een door Eelko verzorgde bingokaart. Geen gewone kaart, maar één gevuld met woorden die haar leven vertelden. Tijdens zijn begeleide dienst kwamen die woorden één voor één terug. Tot er één woord overbleef.
‘Bedankt’. (Dat zijn slotwoord aankondigde.) Én dus een volle BINGO kaart!
“Dan ontstaat er iets,” zegt Eelko. “Een moment dat helemaal van hen is, vol betrokkenheid en volledig passend bij de persoon die wordt herinnerd.”
Dat is wat hem drijft. Niet het standaardverhaal. Maar die ruimte voor beleving. Mensen meenemen naar een dag in het leven dat geleefd is. In beelden, in metaforen. In seizoenen van bloei en verval. In een verhaal met een kop en een staart.
“Ik wil dat mensen het voelen. Dat ze even zelf in die belevingswereld stappen.”
Die manier van werken vraagt iets van hem. Niet alleen als professional, maar als mens. Eelko omschrijft zichzelf als iemand die van nature behoefte heeft aan controle. Maar juist dit vak leerde hem iets anders. ‘Loslaten.’
Vertrouwen op wat zich aandient. Op het verhaal dat ontstaat in gesprekken met families. “In mijn hoofd maak ik een film,” legt hij uit. “Een draaiboek dat me richting geeft. Maar binnen dat kader blijft er vrije ruimte.”
Ruimte om mee te bewegen. Om er écht voor families te zijn.
Tegelijkertijd weet hij hoe belangrijk het is om ook afstand te houden. Om emoties te laten waar ze horen. Zodat hij, keer op keer, met dezelfde aandacht, rust en professionaliteit naast een familie kan staan.
Want uiteindelijk draait alles om dat ene moment. De uitvaart. “Ik heb een groot verantwoordelijkheidsgevoel. Het afscheid is de laatste herinnering die wij hen kunnen geven.”
Je mag geen afslag missen. Als de dienst voorbij is, is het een gedane zaak, een herinnering die hen bij blijft. En juist daarom moet alles kloppen. Elk detail. Elk woord. Elk gebaar.
Bij Schrijen voelt Eelko dat hij weer kan werken zoals hij gelooft dat het hoort. Met tijd. Met aandacht. Met ruimte voor zijn creativiteit en verbinding. Hij brengt zijn ervaring mee. Zijn blik op afscheid nemen.
Met Eelko voegt zich een nieuw gezicht bij het team van Schrijen Afscheid en herinnering. Een mannelijke uitvaartverzorger die met zijn eigen stijl en zachtheid, bijdraagt aan de diversiteit en keuzevrijheid voor families.
“Ik wil gewoon hele mooie diensten neerzetten,” zegt hij. “Dicht bij mezelf. Dicht bij de mensen. En misschien is dat wel precies wat families hier met mij zullen ervaren. Geen uitvaart die ‘geregeld’ wordt. Maar een afscheid dat vanuit persoonlijke passie gedragen wordt.”
In een persoonlijk gesprek, ontdek je wat voor jou belangrijk is. Dat kan geheel vrijblijvend, door een afspraak met ons te maken en je wensen te bespreken. Bel met T. 0485 – 52 11 11 of mail ons je vraag.